• SV Gramsbergen JO17-1 is goed begonnen in de 3e fase in de 2e klasse, maar moest vorige week tegen Enter JO17-1 helaas toch de eerste verliespartij noteren. Gelukkig stond er met de 4e editie van Easter Open een welkome afwisseling voor de deur om deze teleurstelling weg te spoelen. In de trainingsweek in aanloop naar dit internationale jeugdtoernooi zou de druk er even af mogen, maar dat kent deze groep fanatieke voetballers niet. Vol enthousiasme werd getraind en naar het toernooi toegeleefd, dit zou er niet zomaar eentje voor de fun worden.

    Op zaterdag stonden de poule wedstrijden op het programma. We waren ingedeeld bij RKDVC uit Drunen (2e klasse), Hoogeveen (1e klasse) en het onbekende JFV Altes Amt uit Friesoythe Duitsland. In de eerste wedstrijd tegen RKDVC zijn we de bovenliggende partij, we geven weinig weg en komen via de linkerkant met gelegenheidslinksbuiten Guus een aantal keren gevaarlijk door en we weten een penalty te versieren. Harmen, die een goed toernooi speelde en normaal een zekerheidje is vanaf 11 meter wist helaas deze kans niet te benutten, maar gelukkig was het niet veel later Robbin die na een mooie actie van rand 16 wel raak wist te schieten. Mede door de goede coaching van de van de blessure teruggekeerde Senne houden controle over de wedstrijd en uit een corner van opnieuw Robbin is het Marcus die boven iedereen uitkomt en de 2-0 binnen kopt. We beginnen het toernooi direct met 3 punten.

    Een klein uur later volgde de 2e poule wedstrijd tegen Hoogeveen, dat hun eerste wedstrijd tegen de Duitsers met 1-0 had gewonnen. Onder de bezielende leiding van succes duo B&B (Bas en Bert) moest een vervolg gegeven worden tegen de bezoekers uit Drenthe. Stefan werd mede om zijn snelheid en scorend vermogen als rechtsbuiten neergezet. Sowieso was hij dit toernooi een soort duizenddingendoekje want hij heeft bijna alle posities gezien. Helaas werd er niet scherp aan de wedstrijd begonnen. Hoogeveen begon met een paar snelle combinaties en lieten er geen gras over groeien en kwamen vrijwel direct op 1-0. Gramsbergen leek een beetje teveel ontzag te hebben voor de tegenstander en dat werd er niet beter op nadat het steeds onsportiever werd. Na aanhoudend wangedrag besloot de scheidsrechter de eerder getoonde gele kaart toch om te zetten naar direct rood voor een speler van Hoogeveen. Dit kon rekenen op weinig tot geen (zelf)reflectie van spelers, begeleiding en ouders van Hoogeveen wat de wedstrijd niet ten goede kwam. Het lukte ons niet om ons hiervan te onttrekken en we waren te veel van slag om de overtalsituatie in kansen om te zetten.

    Geen betere manier om een vervelende wedstrijd van je af te schudden dan een wedstrijd tegen de Duitsers zou je zeggen. En als dat nog niet voldoende motivatie is dan wel de stand op de ranglijst. De semiprofs die met eigen busjes voor de training opgehaald worden (vergeet het maar dat wij dat gaan doen…) hadden hun 2e wedstrijd gewonnen en stonden dus ook op 3 punten en de winnaar zou zich dus plaatsen voor de finale poule op zondagmiddag. Gramsbergen schoot uit de startblokken en speelde de ene naar de andere prachtige aanval uit. Tycho mocht op aangeven van de sterk spelende Bram de 1-0 aantekenen, waarna vervolgens over de linkerkant linksback Mees het hele veld over stak en de bal keurig terug legde op Marcus voor de 2-0. Het verweer van de bezoekers was gebroken en wederom Marcus mocht de 3-0 inschieten op aangeven van Harmen. Het slotstuk was aan Robbin die na een mooie rush van centrale verdediger Noud de 4-0 tegen de touwen schoot. Een geweldige wedstrijd en met het publiek op de banken werd het hoofdveld verlaten.

    Op zondagmiddag spelen in de winnaarspoule had niet iedereen van te voren op gerekend. Zo werden feestjes op zaterdag ingekort, eier-eten afgezegd en zelfs kaarten voor Twente – Heracles weggegeven. Een extra stukje motivatie kwam ook van het feit dat Bas in het middagdeel als (reserve)scheidsrechter stond ingedeeld. Door blessures werden de routiniers van vorig seizoen; Milan en Stan uit de JO19-1 en -2 er bijgehaald. Beiden speelden een zeer verdienstelijke finale dag waar beide vooral in de enthousiaste coaching onze JO17-1 spelers goed konden helpen.

    In de eerste wedstrijd mochten we aantreden tegen DVC Dedemsvaart, dat maar liefst 3 klassen hoger uit komt in de 7e divisie. We begonnen heel behoudend en voorzichtig, begrijpelijk gezien het verwachtte niveau verschil. En misschien was het de bekende Dedemsvaartse Kroegentocht die een rol speelde maar er ontstond langzaam een gevoel dat er iets te halen was. Dit uitte zich toen Marcus de bal op de achterlijn knap langs de verdediger van Dedemsvaart wist te wippen en de bal vol voor wist te geven op de instormende Pim. Een mooi moment voor Pim die na veel blessureleed de bal vol het doel in kon rammen. Is het toeval dat op de training voor het toernooi precies hetzelfde doelpunt werd gemaakt? Even later had hij zijn terugkeer nog meer glans kunnen geven door na een mooie combinatie met Robbin de 2-0 te maken maar helaas gaat de bal net over. Dedemsvaart krijgt nog een megakans maar gelukkig voor Gramsbergen vloog de bal van dichtbij het doel over en de tennisbaan op.

    Om deze stunt een vervolg te geven moest een resultaat geboekt worden in de 2e wedstrijd tegen Hoogeveen. De niet zo geliefde tegenstander van zaterdag had hun eerste wedstrijd ook gewonnen, een gelijkspel zou geen verkeerd resultaat zijn om een finaleplek in eigen hand te houden. Onze zeer betrouwbare sluitpost Jordy had dit al snel in de gaten en begon al vanaf het begin met tijdrekken. Hij was helemaal in zijn element. Hoogeveen raakte, mede hierdoor, al snel weer wat geïrriteerd maar deze keer wisten we er ons beter aan te onttrekken. Het was geen mooie wedstrijd maar Gramsbergen heeft ontzettend hard gewerkt en goed verdedigt. Het uitvechten van duels, buffelen en sleuren van jongens als Niek, Noud en Marcus valt hierbij op maar laten we ook Bjorn hierin niet vergeten. Als verdedigende middenvelder is hij continu het slot op de deur in een rol die ze in Italië “Lavatrice” noemen (betekent wasmachine en die ruimt de rommel op). Zonder grote kansen blijft deze wedstrijd 0-0.

    In de laatste poule wedstrijd is een gelijkspel tegen FC Coevorden (1e klasse) genoeg voor een plek in de finale. Een spannende wedstrijd op het kunstgras van veld 2 volgt. Er zit veel spanning op de ploeg en buiten een paar vrije trappen van afstand wordt Gramsbergen niet erg gevaarlijk. Totdat Marcus bij zijn zoveelste mooie steekbal met buitenkant rechts Tycho op links wegstuurt. Tycho trekt naar binnen, speelt zijn man uit en schiet met zijn mindere rechterbeen de bal in de verre hoek over de keeper. Een prachtig doelpunt. Coevorden begint wat meer aan te dringen en Gramsbergen vecht voor wat het waard is voor elke meter. Maar het is dan toch een van richting veranderde vrije trap in 35ste minuut waarmee Coevorden 1-1 maakt. Waar we eerst dachten dat het compensatie voor het tijdrekken van Jordy was, bleek het dat de scheidsrechter verkeerd geïnformeerd was over de speeltijd (30 min) en hadden we dus eigenlijk met een 1-0 overwinning en 7 punten de 1ste plek behaald. Maar het mocht de pret niet drukken: De finale was bereikt!

    Na 2 dagen en 180 minuten voetbal was het inmiddels bijna zondagavond en tijd voor de finale op veld 1. Door het uitvallen van Milan en Senne werd de bank nog aangevuld met O15 spelers Jelle en Robbin v G. De rest van de spelers werd nog een keer opgelapt voor een laatste 30 minuten knallen. Bijgestaan door echte assistent-scheidsrechters, kon dhr. H. Janssen uit Rotterdam om 17:10 fluiten voor de aftrap. De tegenstander in de finale was Dedemsvaart en ondanks het niveau verschil waren we hier blij mee. Net als onze tegenstander wilden we er graag een mooie en sportieve finale van maken. De finale was niet van hoog niveau. De bal kwam aan geen van beide kanten in de 16 meter maar het was toch zeker Gramsbergen dat door uitbraken via de zijkanten iets vaker naar voren wist te komen dan de 7e divisionist. Redelijk vroeg in de wedstrijd was het dan toch ineens Robbin Veurink die eerst een klu tsbal en later een afgeslagen corner tot doelpunt wist te promoveren. Twee echte spitsen doelpunten en ineens een 2-0 voorsprong! Wat een weelde en hoe onvoorstelbaar dat dit toernooi alles er in vliegt, terwijl dat net hetgeen is waar we het in de competitie toch vaak zo moeilijk mee hebben. Helaas komt Dedemsvaart snel terug tot 2-1 door een handig lobje van de spits, maar toch blijft een echt slotoffensief uit en geven de spelers, letterlijk tot ze niet meer kunnen, alles tot de laatste minuut. In een ware husselopstelling waarbij ook Robbin v G en Jelle nog hun opwachting maken wordt de overwinning over de streep getrokken: Kampioen!

    De ontlading op het veld en bij de prijsuitreiking was mooi en de trots bij begeleiding en ouders zichtbaar. Jarno nam zijn taak als gelegenheidselftalleider zeer serieus op en wist nog voor ze goed en wel gedoucht waren al een feestlocatie af te huren. Gelukkig kwam ons laatste en ontbrekende selectielid Joris hier ook nog opduiken en zo kon ook hij nog een bijdrage leveren aan dit mooie, bijzondere weekend. Het bleef namelijk nog lang onrustig in Gramsbergen.

    Uitslagen en standen: https://tournify.nl/live/easteropeneast2024/team/5M6NwZm3cX0th4pSLkd3