• Afgelopen donderdag had onze nieuwe keepster Alice haar eerste keeperstraining. Fanatiek als ze is sprint ze op vrijdagochtend naar de eerste hulp, want die vingers zijn wel erg blauw en dik. ‘U heeft uw middel -en ringvinger gebroken mevrouw Ekkelenkamp.’ Een droom viel in duigen en het zoeken naar een nieuwe keepster kon beginnen. Aangezien er wat korte lijntjes zijn met Eindhoven hebben we keepster Sari van Veenendaal gebeld (natuurlijk bij jullie allemaal bekend als keepster van het Nederlands vrouwenelftal). Sari gaf direct aan dat ze het een grote eer zou vinden, maar dat ze het helaas niet kon redden. ‘Maaaar, ik heb wel een dubbelganger, wellicht kunnen jullie haar benaderen, Jenita Pants from de Highway (natuurlijk bij jullie allemaal bekend als Jenita Broek van de Hoogenweg maar je moet wat als je een internationale carrière zou willen). Wat een idee, ze zit gewoon in ons team. Zo gezegd, zo gedaan begint Sari Broek aan de warming up in het doel.
    Als de warming up halverwege is komt er een groep mannen aangelopen. Daar is opzich niks geks aan want die zien we vaker, maar hier loopt ook een wortel bij. Al heel snel zien we dat er een vrijgezellenfeestje aan de gang is, en Carlo Alfring (natuurlijk bij jullie allemaal bekend als sterspeler van ons 1e) mag als pupil van de week, in zijn wortelpak, Sari inschieten. Daarna mag hij vlak voor de wedstrijd nog even de tactiek doornemen. Van tevoren zijn we al gewaarschuwd dat het hier en daar een erg vrouwonvriendelijke peptalk zou zijn, maaaar we zijn natuurlijk heel wat gewend met Rauf. Carlo (of eigenlijk zijn vrienden) heeft de tegenstander goed geobserveerd en begint over scharen, gaten laten vallen, wijde benen, en je ziet Sari helemaal opbloeien, ze vindt dit een geweldige tactiek bespreking. Aan het eind geeft Carlo aan dat hij graag met Jenita het veld op zou willen lopen en dan ook de aftrap zou willen doen. Komt dat even goed uit dat de echte Sari niet kon. Hand in hand lopen ze naar de middenstip, de scheids fluit, Carlo neemt de aftrap en gaat richting het doel. Onderweg wordt hij een paar keer bijna aangevallen maar hij beweegt zich soepel tussen de dames door en scoort. Geweldig. Hij mag ook de echte aftrap voor de start van de wedstrijd nemen en daarna gaan zij hun weg vervolgen. Een hele eer dat ze ons team hebben uitgekozen voor deze activiteit. Veel geluk Carlo 🙂! De wedstrijd begint een beetje rommelig, ik wil het woord chaos niet direct gebruiken. Zwolle krijgt direct een 1 op 1 maar Sari duikt er lekker voor en redt. We raken direct de bal weer kwijt en Zwolle komt weer in de aanval. Sari komt uit maar kan het helaas net niet redden. Zwolle komt er langs en de 0-1 staat op het bord. Na de goal blijven ze doordrukken en bij ons is het nog een beetje onrustig. Van tevoren hebben we afgesproken dat we luisteren naar elkaar. De volgende keer moeten we er misschien ook even bij vermelden dat we niet alleen luisteren, maar er ook iets mee doen. Zwolle krijgt een corner en Sari werkt zichzelf de lucht in, vangbal. Na een half uur mogen wij een keertje naar voren, Hennie schiet op het doel maar helaas stond de keepster van Zwolle op de goede plek. Weer een vangbal. Dan is daar Esther, ze heeft nog steeds in haar hoofd ‘nooit geschoten is altijd mis.’ De vorige keer was het vanaf 25 meter, dus nu denkt ze op 30 meter; ‘Oke, ik doe het gewoon, ik luister en ik doe er wat mee.’ Zelfstandig meid. Ze haalt uit, met links, de bal vliegt door de lucht, is lang onderweg en we kijken allemaal vol spanning. De keepster is kansloos want deze pegel verdwijnt zo achter haar in het net. 1-1, wat een geweldige goal weer van Esther! De rust lijkt iets wedergekeerd en dat is fijn, Zwolle komt weer in de aanval en maken een mooi doelpunt. Met 1-2 gaan we richting de thee. Rauf verteld dat het de 2e helft van de 1e helft wat beter ging. Na de drinkpauze dus. We moeten lekker blijven tikken, strakke ballen over de grond, en luisteren naar elkaar. Eigenlijk weinig nieuws dus. Terug over de brug naar veld 3, alle supporters ook weer uit de kantine, we kunnen weer beginnen. Jitske zit inmiddels op de bank want ze heeft een heftige vrijdag gehad, de rondvraag wie er paracetamol bij zich heeft is begonnen. Net wanneer 1 van de andere wissels zo lief is om heeeelemaal naar de kantine te lopen geeft 1 van onze fans langs de zijlijn aan dat hij wel wat heeft. 1 of 2 is de vraag, Jitske kiest voor 2 want op 1 been kan je niet lopen. Wat een fijne fans hebben we toch! We beginnen lekker in de aanval en krijgen wat kansen, dit gaat over en weer. Een vrij saaie 2e helft zou je kunnen zeggen. Totdat de bal teruggespeeld wordt op Sari, ze wil deze wegschieten maar ziet een goede bips dus besluit daar tegenaan de schieten. Sari, deze was van de tegenstander en hierdoor ligt de bal nu achter je in het doel..... 1-3 dus. 2 minuten later speelt Sari in haar hoofd de speech van Carlo nog een keer af, hij zei iets met gaten laten vallen en dat is precies wat ze doet. Sari, benen aan elkaar want de bal ligt weer achter je meissie. 1-4 en de scheidsrechter besluit dat het wel mooi is geweest. Hij fluit af, de felicitaties worden uitgedeeld en de trainer van de tegenstander kijkt wel blij, maar als een boer met kiespijn. Van tevoren gaf hij namelijk aan dat ze wel wilden winnen, maar eigenlijk niet per se door wilden in de beker. Die mening delen wij dus bij deze de hartelijke felicitaties richting Zwolle. Heel veel succes in jullie verdere beker-avontuur.
    Volgende week spelen wij om 13:30uur onze eerste competitiewedstrijd, uit in Dedemsvaart. We hopen jullie daar allemaal weer te zien, bedankt voor het supporten, hoi hè!