• Welkom bij S.V. Gramsbergen

    Mooi daj d'r bint
  • Na 4 keer op rij te hebben verloren waren er vandaag weer 3 nieuwe punten te verdienen, en wel tegen de Blauwen uit Hardenberg. We hebben er 2 in het team met enige ervaring bij het elftal van de blauwen, maar zij zijn tóch (weer) naar Gramsbergen gekomen. Ik heb het natuurlijk over Jenita Pants (overloper en terugkomer) en ons eigen Raufie. De bespreking begint goed, Alice is zo aandachtig aan het luisteren dat Rauf besluit te roepen: ‘Alice, je slaapt!!’ Nee Rauf, er is eindelijk iemand aandachtig naar je aan het luisteren. Niet weer doen Alice. Tijd voor een goede, lange warming-up. Vlagster Mirjan komt aangelopen en omdat de wintertijd is ingegaan heeft ze besloten dat haar mooie Uggs weer aan mogen. Lekker warm, fijn dat je er bent topper! Op de bank hebben we een goed gevoel na deze fanatieke warming-up en besluiten de box vast aan te zetten, we zouden wel eens kunnen gaan scoren vandaag en dat moet natuurlijk gevierd worden. Nog niet direct met bier en gehaktbal maar laten we gewoon beginnen met een liedje.
    De wedstrijd kan beginnen en Sina roept de spelers op het veld, de hekken om het kunstgras hebben zich weer gevuld met fans die ons komen aanmoedigen, goed jullie te zien! Het startsignaal klinkt en we beginnen direct met de druk naar voren, wauw deze warming-up was écht goed, of waren het dan toch de inspirerende woorden van Rauf over het voetbal gochme enzo, wellicht weet Alice nog waar hij het over had. We spelen goed samen, er wordt zowaar gecommuniceerd en we spelen gewoon een aantal minuten op de helft van Hardenberg, dit is top. Deze vreugde is niet voor heel lang als Hardenberg de bal er overheen speelt, een mooie actie en een goede bal belandt helaas achter Alice. De 0-1 komt op het bord. Jammer meiden, we zijn lekker begonnen dus koppies op. Ondertussen zien we Marjan het sportpark verlaten en we vragen ons allemaal af wat er gaat gebeuren. We hebben weinig tijd om hier nog over na te denken want de 0-2 volgt erg snel en ons spel van het begin van de wedstrijd is niet meer terug te zien. Vlagster Mirjan meldt zich bij Rauf en geeft aan: ‘Dit is echt niet om aan te gluren.’ Klopt. Ondertussen begluren we wel dat Marjan terug komt lopen en we zijn allemaal erg benieuwd wat ze te vertellen heeft. Ze verteld dat ze even foto’s ging maken van het 1e, die vertrokken met een nieuwe bus met het Gramsbergen logo erop. Enig, nu toch benieuwd wanneer wij eens met deze bus naar een uitwedstrijd worden gebracht. Ondertussen verveelt Sanne zich tijdens het schrijven en is er een radiostilte, deze wordt woest onderbroken als de chaos uitbreekt. Hardenberg komt er vaak door maar Alice heeft haar 3e keeperstraining gehad en houdt de ballen prachtig uit het doel, de ene showduik na de ander komt tevoorschijn en hiermee bewijst ze maar even aan Rauf dat ze écht wel wakker is. Tijd voor thee en een goede oppepper voor de 2e helft want er zit zeker meer in. De druk moet iets meer naar voren en er moet wat snelheid bij, Laura, Heinz en Manon bereiden zich voor op een invalbeurt en vanaf het moment dat Sina weer fluit gaan we er vol voor, met z’n allen. De druk gaat naar voren en Sanne Heinz komt er mooi overheen, goede aanval maar in het verkeerde net, iets lager meid! ‘De bal het werk laten doen’ is wat Rauf al de hele dag schreeuwt, we spelen mooi samen en er komt weer een doelpoging uit. Ook op de bank is het erg spannend en hebben we de box alweer aangezet want nu hangt het écht in de lucht. Romee krijgt de bal, een prachtig schot maar dat het in de lucht hangt neemt zij wel erg letterlijk, over het 2e net, BOETE! Dan weer over rechts, Sanne Heinz zet de looppas door en schiet, de bal vliegt door de lucht, de telefoon wordt ontgrendeld, het net beweegt, we springen op, we juichen en Zombie Nation wordt ingestart. 1-2, eindelijk een doelpunt! Snel de bal pakken, en door want het kan gewoon écht nog, hoe dan. Het spel wordt wat feller en van beide kanten worden er overtredingen gemaakt. Laat elkaar heel meiden. Dan wordt er, voor de ogen van de scheids, nagetrapt terwijl het spel stil ligt. Een beetje kinderachtig en daar is de scheidsrechter dan ook niet van gediend, ze besluit geen kaart te trekken maar de speelster van Hardenberg moet wel even 5 minuutjes gaan nadenken aan de zijkant. De aanvallen blijven komen maar de doelpunten blijven uit, het is wel erg spannend en de ‘oeh’ en ‘aah’ komen veel voorbij. Een mooie aanval opgezet, de bal prachtig voorgegeven vanaf de zijkant, hij mistte 2 man maar daar stond Manon, met haar uitschuifbeen tikt ze er zo tegenaan en de bal verdwijnt in het net. De vreugde is enorm, Zombie Nation knalt weer door de speakers en het publiek gaat uit z’n dak. 2-2!! Nu vasthouden, nog 5 minuutjes. Van beide kanten komen er nog wat kansen en Hardenberg komt nog een paar keer gevaarlijk dicht bij Alice in de buurt, gelukkig is ze goed wakker en houdt ze de ballen er mooi uit. De scheids fluit af en alsof we kampioen zijn geworden beginnen we te juichen, ons eerste punt is een feit. Een mooie 2e helft, goed samen gespeeld en er samen voor gegaan. Dit punt gaan wij zéker vieren met bier en gehaktbal, we hebben immers geen vegetariërs meer in ons team, toch?
    Aanstaande zaterdag hebben wij geen wedstrijd maar 20 november wel. We spelen dan om 17:00uur tegen de Zweef, in Nijverdal. Het 1e speelt op die dag thuis dus wellicht is er een bus beschikbaar om ons richting Nijverdal te brengen, zomaar even meegedacht.
    Alle fans wederom bedankt voor de support, meiden bedankt voor een mooie wedstrijd, Heinz, Lobke en Manon bedankt voor het meedoen, graag tot weerziens. Een fijn weekend, hoi hè.