• Het is weer zaterdag en de competitie begint nu dan echt. De gordijnen gaan open en de zon schijnt, volgens Marjan kon dit nog wel eens een mooie dag worden. Ze besluit zonder jas naar haar schuurtje te lopen en komt hier snel op terug, storm Corrie is nog aanwezig en heeft er zin in. ’s Ochtends nog stress om een positieve test, maar gelukkig hebben we veel dames bij Gramsbergen en kunnen er last minute wat toppers van VR3 aansluiten. Ook vrouwen 1 en zelfs 25+ helpt dit hard werkende team vandaag op weg, op naar Ommen. Aangekomen in Ommen zijn we ooggetuige van een vechtpartij tussen trainers en kinderen van een ander team, we waarschuwen Rauf direct dat hij dit vandaag even niet moet doen, dit belooft hij. Een fanatieke warming up waarin Hilde aan geeft dat ze er lekker in zit want ze heeft 2 van de 3 gescoord met het afwerken, ook gaan er geruchten over iemand die 2 blikjes Red Bull naar binnen heeft gewerkt want ze wil vleugels. Snel naar de kleedkamer voordat iedereen straks naast de schoenen loopt, eerst zien dan geloven liefies. Julia heeft geopperd om de jel weer eens te doen voor de wedstrijd en ze merkt al snel dat ze alleen zingt, terwijl ze zo druk is met groen-wit, wit-groen, is ze even vergeten waar ze staan en roept ze voor de aftrap: ‘Rauf, waar sta ik eigenlijk?’ Met het antwoord ‘kijk maar waar plek is’ fladdert ze terug het veld in. Ook vlagster Leonie zit nog met haar gedachte ergens anders want die rent met de vlag de verkeerde kant op, de vlagger van de tegenstander wijst haar hier nog op maar Leo is errrug eigenwijs en gaat hier tegenin. Niet meer doen meisie, luister maar gewoon naar die meneer de volgende keer. We zijn er weer, chaos en paniek. Nou, we kunnen beginnen. Ommen komt direct in de aanval en op de bank merken we dat de linker helft van onze nek wel eens pijn kan gaan doen, Ommen zet ons namelijk direct onder druk en iedereen moet even schakelen, normaal zijn wij natuurlijk degene die de aanval beginnen. Of kijk ik dan bij een ander team? Laat maar, we dwalen af. Alice is erg blij dat ze haar legging nog even aan heeft gedaan voor de wedstrijd, daar kon ze nog wel eens op terug komen. We gooien er een balletje overheen, Marijke rent maar wordt helaas teruggefloten, de vlagger staat (aan de goede kant) met de vlag in de lucht, jammer. Ommen komt er weer aan in super tempo, Alice komt mooi uit maar helaas kan ze er net niet bij en de 1-0 staat op het denkbeeldige scorebord. We trappen weer af en Sanne ziet een aantal duiven vliegen, ze zijn aan het trainen want ze vliegen steeds hetzelfde rond, we horen weer gejuich en ook de 2-0 is een feit. Oke meiden, nu moeten we aanpoten want dit gaat wel heel makkelijk. Ommen komt weer op en spelen mooi uit, gelukkig heeft Julia een gaatje gevonden achterin en heeft besloten daar te gaan staan, een mooie verdedigingsactie voorkomt een doelpunt. Ommen mag er weer door komen maar Alice staat gelukkig lekker onder de lat en maakt een prachtige redding. Dan gaat er iemand van Ommen liggen en rent de waterzakmeid het veld in. Gelukkig valt het mee en Marjan merkt dat ze een medestander heeft met de overvolle watertas, teruggekomen bij de dug-out geeft de waterzakmeid namelijk aan dat dit ding de volgende keer echt wel wat minder vol mag. Tipje van Marjan voor jullie: ‘Een klein laagje is écht genoeg.’ Wat er door het water zat weten we niet, een mooie actie over de zijkant, de bal tikt de binnenkant van de paal aan en rolt over de doellijn, helaas achter Alice en is het 3-0. Voordat we ook maar iets kunnen opschrijven volgt ook weer de 4-0 en de onderlinge frustraties beginnen te komen en Rauf krijgt wisseltips. Alice maakt nog 2 mooie reddingen waarvan ze zelf ook niet heel goed weet hoe ze het heeft gedaan, maar ze deed het. Rauf luistert naar de tips vanuit het veld en er wordt gewisseld, Anoek komt erin en Marijke zegt: ‘Nou, sterkte.’ Haha Marijk, wij wensen iemand meestal succes of veel plezier, geeft niet. De negatieve spiraal zet voort en de 5-0 is een feit. Even tijd voor een bakkie thee meiden, herpak jezelf. In de rust wordt duidelijk dat Rauf niet meer precies weet wie nou waar staat, welke wissels hij moest doen en ach, ga maar gewoon staan waar ruimte is, doe wat goed voelt, 1 op 1 want we hebben toch niks te verliezen en ga er lekker voor. Dit laten wij ons geen 2 keer zeggen en met een lach komen we de kleedkamer uit, dit gaat goed komen, nouja niet meer qua score maar wel op sfeer. Top. Babette staat vandaag in de basis maar mist eigenlijk het sfeertje op de bank wel, met een lach om een kinderchocola op het hoofd gaat ze het veld weer in. We beginnen lekker, Romee maakt een mooie actie (inclusief panna) en besluit maar eens te schieten, torenhoog over maar net niet voldoende voor een boete. Dan mogen we ingooien en Julia voelt dat ze de bal moet aannemen met haar borst, al voordat de bal haar raakt schreeuwt ze alsof ze ieder moment kan bevallen. Iedereen moet lachen maar de bal blijft in de ploeg, goede tactiek voor de volgende keer. Dan Marijke, ja echt we gaan nu vaker in de aanval, een mooie loopactie met een balletje tussendoor, ze schiet maar helaas staat er ook bij Ommen een keepster, waarschijnlijk wel bevroren maar ze heeft m wel. En zoals altijd geldt, als wij ‘m niet maken doen zij het wel. Ze komen er weer mooi door en het net beweegt. 6-0. Dan is het moment daar, Inge ter Voorde maakt haar rentree op het grote veld. Inge geeft aan dat ze het wel een beetje spannend vindt voor zichzelf, nou Ing, wij vinden het ook spannend voor onszelf. Er staat me iets bij van een liedje: ‘Inge op de fiets, Inge in de sloot…..’ Nou we houden het vandaag gewoon bij Inge in het veld, oke? Zet ‘m op, of zoals Marijke zou zeggen: ‘sterkte!’ Over Marijke gesproken, ze is vaak teruggefloten vandaag dus wanneer ze rent kijkt ze even naar de grens, hij rent gezellig naast haar en dat is een goed teken, ze mag namelijk door. Ze haalt uit, schiet met haar lichaam naar achter en de bal vliegt over het 2e hek, super. Boete! Dan een rondje Romee, een mooie uitgespeelde bal, op de keeper. Een schot van afstand, over. Nog een schot van afstand, naast. De oeh’s en ah’s zijn weer flink aanwezig vandaag.. Marijke nog maar een keer dan, weer de keepster. Dan Inge, ze staat achterin maar ineens loopt ze voor de dug-out, ze speelt 2 man uit en geeft een goede bal op Romee, Romee draait en haalt uit. De bal vliegt door de lucht, en iedereen kijkt met open mond, nét over de kruising. Jammer meisie, blijven proberen! Ommen doet ook nog mee hoor de 2e helft, ze hebben ook een paar brute acties maar als ik die allemaal moet opschrijven heb ik niks meer aan m’n zondag. Alice heeft in ieder geval geweldige reddingen gemaakt en schreeuwde 1 keer zo hard dat ze volgens Jen een stemoversloeg had. Super. Ommen heeft ons een beetje de ruimte gegeven om te gaan voetballen in deze losse 1 op 1 opstelling maar denken; ‘Tja, nu is ‘t klaar hoor, we doen het zelf wel weer.’ De 7-0 en 8-0 volgen elkaar weer op en we beginnen (eindelijk) een patroon te zien. Scoren, vanaf de aftrap direct weer volgas gaan en nog een keer scoren. Na 26 corners tegen snappen we ook eindelijk dat ze altijd een korte corner doen. Toch fijn dat we uiteindelijk allemaal wel gaan zien. De scheids fluit af en Sanne is tevreden met het schrijfresultaat. Als zij op zaterdag veel schrijft, heeft ze op zondag veel te lezen. Nou meid zomaar het idee dat dat weer gelukt is. Lieve meiden die ons weer versterkt hebben vandaag, 1000 maal dank!
    Volgende week mogen we jullie verwelkomen op ons eigen sportpark, om 12:30uur spelen we tegen de Zweef. Voor nu een fijne Olympische zondag en graag tot weerziens. Groetjes, hoi hè!