• Welkom bij S.V. Gramsbergen

    Mooi daj d'r bint
  • Zaterdag 20 november, een dag met een dubbele lading. We mogen weer voetballen maar wel zonder fans langs de lijn, we wilden een livestream regelen maar dit is helaas niet gelukt. Bij het opkomen van het sportpark wordt dan ook direct gevraagd of we nog moeten voetballen. Ik snap dat het bijzonder is dat wij pas rond de klok van half 3 aanwezig moeten zijn, maar we spelen pas om 17:00uur uit tegen De Zweef. Allemaal zoekend op de parkeerplaats naar de bus, maar ik denk dat de vereniging al had bedacht dat die de terugweg niet door de Mc Drive past, toch top dat er zo wordt meegedacht. Wél kwam Gerrit Passies ons nog even succes wensen, dat is toch sportief en wordt enorm gewaardeerd! Naar boven voor de bespreking, eigenlijk kunnen we daar het 1e ook goed bekijken en wanneer Roy wil uithalen maar dat niet doet, schreeuwt Alice het dan ook uit. Rauf roept iedereen weer centraal, lekker Rauf, is ze niet aan het slapen dan kijkt ze wel een andere wedstrijd. Rauf wil de bespreking eindigen met de mooie woorden: ‘Ik wil vuur in jullie ogen zien, en dat je zo hard loopt dat het gras onder je voeten droog wordt.’ Hierover ontstaat wat discussie want wat bedoeld hij nu eigenlijk, het eind van de bespreking wordt iets uitgesteld maar we kunnen vertrekken. Terwijl de spelers van dienst met hun handen vol spullen komen aangelopen rijden de eerste auto’s al weg, huh? Een grote chaos, want dat zijn wij, dus iedereen springt snel in de auto. Een mooie toeristische route wordt afgelegd richting Nijverdal. Onderweg met nog 700 meter te gaan wordt er iemand wakker achterin de auto die denkt: ‘Goh, ze zouden de shirtjes toch wel gepakt hebben?’ telefoontjes worden uitgewisseld en we komen tot de conclusie dat dit niet het geval is. In alle chaos is deze bij ons eigen sportpark blijven staan, wel onder het afdak natuurlijk. Geen shirts, geen broekjes, geen sokken, dit kon wel eens een leuke wedstrijd worden voor de fans. O nee, die zijn er niet. Wiens verantwoordelijkheid dit is laten we in het midden, er zijn geen schuldigen maar vader Ekkelenkamp wordt opgetrommeld om de shirtjestas te brengen, het slapen zal in de familie zitten en blijkt niet alleen tijdens de bespreking te gebeuren. Gelukkig heeft De Zweef een prachtig zwart uittenue die we mogen gebruiken voor deze wedstrijd en Edwin kan lekker op de bank blijven. We beginnen aan de warming-up en deze is fanatiek, zoals we hebben afgesproken. Iedereen gaat met een goede instelling het veld in en de bank zit weer mooi vol met geblesseerden en wissels, top!
    We starten de wedstrijd en eigenlijk is het een sterke openingsfase. Beide teams combineren mooi en we weten elkaar goed te vinden, helaas spelen wij vaak een lange bal wat niet echt tot z’n recht komt in ons team. De notulen zijn niet om over naar huis te schrijven dus degene die niet van een lang verslag houdt heeft vandaag geluk (denk ik). Alice wil zichzelf bewijzen door te laten zien dat ze wakker is en maakt een paar mooie reddingen, ze komt er steeds meer in en dat vinden we geweldig om te zien. We zijn echt aan elkaar gewaagd en we merken dat we hier best eens een puntje (of 3) zouden kunnen meenemen. Met dat deze gedachte door ons hoofd gaat en we er met z’n allen voor gaan breekt De Zweef uit en komt met een mooi doelpunt op een 1-0 voorsprong. We besluiten door te zetten want we staan en spelen eigenlijk best lekker. De scheids fluit af en de thee wordt ingeschonken, even rust. Rauf is zeer tevreden en ook de meiden zijn rustig, geen commentaar op elkaar, geen bananenschillen door de kleedkamer maar gewoon een rustige evaluatie, goed om te zien. We starten met frisse moed aan de 2e helft, Rauf heeft 4 wissels tegelijk toegepast dus het is even zoeken. Gelukkig vinden we elkaar snel en gaan we op dezelfde voet verder als de eerste helft. Merel (de enige die blij is dat we om 17u spelen want dan kan ze mee doen) is doorgeschoven naar de spits en laat zien dat ze zelfs 1 keer per jaar van grote waarde is. Een mooie diepe bal en Merel zet de turbo aan, ze schiet, de bal zweeft door de lucht, maar helaas, net over. Het veld is erg glad en we bedenken ons dat het maar goed is dat Bambi Mirte nog geblesseerd is, zij was hier namelijk ook niet ongedeerd gebleven. Sanne van der Haar (topper van Dames 3!) en Kim storten achter elkaar ter aarde en ook Jenita stuitert een paar keer op de grond. Dit komt overigens niet door het gladde veld, dit gebeurd zo’n 15 keer per reguliere wedstrijd. Een mooie aanval richting het doel van De Zweef, opgezet door Jitske en Marieke, Marieke haalt uit, de bal zweeft weer door de lucht maar het geluk is niet met ons, naast. Dan Merel, we horen vanuit de dug-out dat ze zegt: ‘Oeh, ik krijg kramp’ en we adviseren haar te gaan liggen. Dom advies want door de druk eraf te halen schiet de kramp erin. ‘HEEEELP, HELP ME DAN!!!!’ alsof ze vast zit in een brandend huis schreeuw ze om hulp, Marjan wandelt het veld in en strekt haar been. Eenmaal op de bank geeft ze aan dat deze pijn nog erger was dan haar gebroken enkel/kuitbeen. Heb het idee dat dat door de morfine destijds komt maar oke. Ze is er weer. We drukken nog goed door en krijgen wat kansen. Een kans is helaas geen goal. De Zweef komt er nog door en Alice wordt weggetikt, de bal heeft niet genoeg vaart en Alice rent erachteraan, met een dikke sliding inclusief showduik tikt ze de bal van de lijn en blijft het 1-0. De scheids fluit af en er komt toch applaus, iedere week gaat het iets beter, we zien kansen voor volgende week.
    Toppers van Vrouwen 1 en Vrouwen 3 (en Merel natuurlijk) enorm bedankt voor het aanvullen van ons team, De Zweef bedankt dat jullie ons niet in ons ondergoed hebben laten staan, en Mc, bedankt voor het lekkere avondeten.
    Volgende week spelen we thuis tegen Mariënberg, helaas nog steeds zonder jullie maar wellicht kan de club een livestream regelen, een mooie vervanging voor de bus dit seizoen. Laten we hopen dat we zaterdag wel tenues hebben, als ze niet nog bij de voetbal onder het afdak staan in ieder geval........ Fijne zondag. Groetjes, hoi hè!