Verslag Zwaluwen Vlaardingen

Onze site zorgde in 2001 voor het contact met de vv Gramsbergen, via ons e-mailadres kregen wij van Cor van Dalen van deze vereniging een uitnodiging. Het beloofde een groot internationaal toernooi te worden met een prima accommodatie in de buurt, dus we gingen ervoor. Vrijdag om 13.00 uur verzamelen bij Zwaluwen. Helaas meldde Malu zich ’s morgens af, geveld door de griep. Extra pech daar zij zaterdag ook nog eens jarig was. Van harte Malu. Aangekomen bij de vv Gramsbergen kregen wij 3 bungalows toegewezen, niks mis mee, alleen de afwasmachine werd node gemist. De afstand tot het veld was ongeveer 50 seconden lopen, de dichtstbijzijnde uitwedstrijd die we ooit gespeeld hebben. Vrijdagavond in alle rust doorgebracht, potje triviant. Marian en Karin weten niet wie die wielrenner was die “de Das”genoemd werd. (voor een trrrrriviant). Verder een half uurtje gekeken naar Oranje Nassau tegen een regionale selectie. Alleen Tamara en Denise gingen al vroeg op stap en dat hebben we geweten. Zaterdochtend 07.30 de wekker. Viel niet mee, maar om 08.20 konden we naar het veld. Alleen Denise viel onder de categorie watjes, ’s avonds een grote mond, smorgens effe niet ?. Het was inderdaad een groot toernooi. 34 teams verdeeld in 2 categorien deden mee. Wij zaten in de categrie hoofd- 1e en 2e klassers, we konden er dus tegenaan. 08.50 het eerste potje tegen RKVCL Ds 1 (Maastricht). In dit potje van 20 minuten hebben we deze 1e klasser totaal weggespeeld, alleen niet kunnen scoren. Chantal kreeg de eerste bal 90 seconden voor het eindsignaal, dat zegt genoeg. Schoten van Miranda en Esther waren net te hoog of recht op de keepster. Toch gaf de 0-0 de burger moed. Tegen OZC (Ommen) leek het lang dezelfde kant uit te gaan, alleen was dit maal OZC gewoon de betere. Snelle positiewisselingen waren ons af en toe te machtig. Toch had OZC een kluts nodig om te scoren. Een diepe bal werd door Sandra ongelukkig van richting veranderd waardoor de linksbuiten van OZC alleen op Chantal af kon gaan en haar kansloos liet. Maar ach, ook dit was een 1e klasser, dus so what. HZVV (Hoogeveen) was de nummer 2 in de 1e klasse C. Ook hier waren we niet echt de mindere. Mila kwam 2x in goede scoringspositie, maar de keepster stond steeds op de goede plek. Aan de andere kant stond Karin tussen de palen en ook zij hield haar doel schoon. Weer een puntje. De laatste pot was tegen VVOG (Harderwijk) U raadt het al 0-0. Met name door een knappe redding van Chantal op een doorgebroken speelster. Ook deze kampioen van een 2e klasse werd dus op een gelijkspel gehouden. Al met al 3 puntjes uit 4 potjes, maar geen doelpunten weten te maken. Met maar 1 tegendoelpunt werden we laatste in de poule. Door de indelingen en een afgevallen team uit Duitsland werden we daarmee direct 17e in het toernooi. De rest van de deelnemers moesten nog 2 potjes spelen en wij waren klaar. Een vreemde gewaarwording om met maar 1 tegendoelpunt 17e te worden, maar het zij zo. We hoefden ons zeker niet te schamen in dit zeer sterke deelnemersveld. Tot de prijsuitreiking kon lekker gezwommen en gerust worden. De prijsuitreiking en de finales waren wel leuk. Speelsters die voorgesteld werden aan het publiek en bij de prijsuitreiking een parade van alle deelnemende teams onder begeleiding van een dweilorkest. Onze teamfoto kun je bewonderen. Het verbaasde wel te zien dat RKVCL 3e werd in het totaal, terwijl dit een wedstrijd was die we eigenlijk dik hadden moeten winnen. Met een heerlijke maaltijd in het restaurant werd het formele deel van de dag afgesloten. Voor de meesten werd het daarna stappeeeee in Gramsbergeeee. Naomi bleek daarbij een stiefzus van Yomanda te zijn. Ze heeft ook de kwaliteit van de heg in Gramsbergen getest. Chantal gaat met breezers om alsof het flessen champagne zijn, iedereen mag “meegenieten”. Om 4 uur werd het clublied gezongen op het bungalowpark. Ook de anderen weten nu allemaal dat de zwart witten de bovenlat kapot schoten. Esther heeft er een paar mama’s bij. Zondagochtend bleek maar weer eens dat alcohol meer kapot maakt dan je lief is, met name de frisheid van de gemiddelde wc-pot. Voor de zuipschuiten ging de wekker dan ook pas om een uur of 11 a 12. ’s Middags nog effe volleyballen en gewoon doen waar je zin in had. Na de gebruikelijke Mac op de terugreis om een uur of 7 in Vlaardingen aangeland. Een prettig en gezellig weekend achter de rug. Volgend jaar wellicht weer en dan bij voorkeur met 2 teams.