Verslag VV Sittard

Het was de laatste gezamenlijke aktiviteit van het seizoen, het tweedaagse voetbaltoernooi georganiseerd door SV Gramsbergen. Op vrijdag reeds vertrokken om alvast te kunnen aclamatiseren, dit vanwege het hoogteverschil tussen Sittard en Gramsbergen. Gezien het feit dat we niet om elf uur in bed lagen gaf eigenlijk al direct aan dat we ons al na enkele uren aardig thuis voelden. De sporthal, voor dit weekend ingericht als nachthok voor diverse teams, lag strategisch vrij gunstig ten opzichte van de locale horeca, alhoewel het voor enkele personen toch nog enige inspanning kostte om de weg terug te vinden. Die eerste nacht bleef het nog een hele tijd onrustig, één ploeg die alleen maar wilden slapen, paul met zijn spraakwater, het eerste waterincident met een korte achtervolging via kleedkamers, een hallucinerende Jo, veel koffie en twee broers uit Gramsbergen als gastvrije nachtploeg. De tweede dag geldt voor de organisatie als hoogtepunt, voor de meesten van ons team als bijzaak. Een vroeg ontbijt met last-minute bestek ging vooraf aan de eerste wedstrijd die op het ongelooflijke tijdstip van 08.55 startte. Dat er onvoldoende rust was tussen het naar bed gaan en de start van deze wedstrijd was duidelijk af te lezen aan de uitslagen, 0-2, 0-1, 0-0, 0-1 en toch nog als laatste een 4-0 overwinning. Bij het opmaken van de ranglijst bleek dat we als 15e (van de 16 uit het B-toernooi) waren geeïndigd. Het blijkt toch altijd weer dat we geen toernooivoetballers zijn. We waren na afloop dan ook bekender bij de locale horeca dan bij de toernooileiding. Na onze sportieve plicht vervult te hebben was het natuurlijk weer tijd om de hele leuke dingen te gaan uitvoeren. Eerst eten bij Harrie, nadat bleek dat er in de buurt niet veel keus en ruimte was. Vervolgens de door de organisatie georganiseerde "disco"avond en de nog leukere afterparty in Big All. Warm, veel bier, veel zweet, veel lol, het ging maar door tot in de vroege uurtjes. Bij terugkomst in ons nachthok ging het nog een hele tijd door met: een snurkende Jo, waarbij zelfs tandpasta niet hielp. Een vervelend toneelspelend sjoap met een waterpistooltje gevolgt door een stevig gevecht wat slechts stopte na hevige smeekbedes. Vervolgens een onschuldig meisje opsteukt om Paul en mij met dat pistooltje nat te maken, wetende welke consequenties daar aan verbonden zijn. Linda die in een poging om dat meisje te redden een noodlanding maakt, maar zich net daarvoor nog ontzettend druk maakte dat er meiden bij waren die de pil niet slikte? Al met al een tijd om niet meer te vergeten. Tegen de tijd dat het buiten reeds licht werd, werd het langzaam stil in de zaal. De zondag startte gelukkig iets later met een ontbijtbuffet bij Harrie. Om 12 uur startte de tweede dag van het toernooi met 2 wedstrijden (RKVCL 2 en Almania 2), latje schieten en gatenbord. Al deze onderdelen samen zorgden voor een eindstand waarbij we als eerste waren geeïndigd. Moe maar voldaan konden we tegen het einde van de middag naar huis terugkeren. Met één lange en nog een korte stop kwamen we tegen 21:30 aan op de parkeerplaats van het Sittard complex, hier volgde nog een laatste afscheid waarna iedereen zijn eigen kant opging.